pl.wikipedia.org/wiki/9M730_Buriewiestnik

Dwa elementy tego zdania są niezgodne z dostępnymi źródłami.

1. Nie wszyscy zabici byli pracownikami Rosatomu. Późniejsze relacje AP i Interfax podawały, że w wypadku zginęło pięciu inżynierów jądrowych oraz dwóch żołnierzy / funkcjonariuszy resortu obrony. To przeczy stwierdzeniu, że ofiar było tylko pięć i że wszystkie pracowały dla Rosatomu.

2. Rosatom nie jest „oficjalnie” podmiotem zajmującym się wyłącznie cywilnym zastosowaniem energii atomowej. Własne materiały Rosatomu opisują korporację jako strukturę obejmującą m.in. „nuclear weapons division” (pion broni jądrowej). W raportach Rosatomu ten pion współpracuje z rosyjskim Ministerstwem Obrony i siłami nuklearnymi przy realizacji zamówień obronnych. To oznacza, że przedstawienie Rosatomu jako firmy oficjalnie zajmującej się po prostu cywilnym użyciem energii atomowej jest mylące i zbyt wąskie.

Ponieważ oba błędy występują w jednym zdaniu, czytelnik dostaje fałszywy obraz zarówno skali/ofiar wypadku, jak i charakteru samego Rosatomu.

Dostępne relacje rozróżniają dwa osobne komunikaty:

• Ministerstwo Obrony Rosji podało po wybuchu, że do eksplozji doszło podczas testu układu napędowego / systemu napędu na ciekły materiał pędny i że poziom promieniowania jest normalny.
• Rosatom dopiero później poinformował, że wypadek dotyczył prac przy „isotope power sources” w układzie napędowym.

To ważna różnica, bo artykuł przypisuje Ministerstwu Obrony przyznanie, że chodziło o pocisk z izotopowym źródłem energii, choć z przytoczonych źródeł wynika, że takiego sformułowania użył Rosatom, a nie resort obrony. To jest błąd atrybucji, nie tylko różnica stylistyczna.

W doniesieniach po wybuchu w Nionoksie mowa była o stacjach CTBTO (Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organization), a nie o sieci IAEA.

Oficjalne materiały CTBTO wyjaśniają, że stacje ich International Monitoring System (IMS) przekazują dane do International Data Centre (IDC) w Wiedniu. Z kolei depesze Reutersa o stacjach, które przestały nadawać po wypadku, także wskazują wprost na CTBTO jako operatora tej sieci.

W rezultacie zdanie w artykule błędnie przypisuje te stacje Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. To nie była sieć IAEA, tylko sieć monitoringu traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych.