pl.wikipedia.org/wiki/Tworzywa_sztuczne

To zdanie jest zbyt kategoryczne. Oficjalne materiały U.S. EPA pokazują, że spalarnie odpadów nadal emitują zanieczyszczenia — nawet jeśli nowoczesne instalacje potrafią je znacząco ograniczać.

• W marcowym arkuszu informacyjnym EPA z 2026 r. napisano, że agencja zaostrzyła standardy emisji dla dużych spalarni odpadów komunalnych i oszacowała redukcję ilości zanieczyszczeń „released when burning waste in large incinerators” o 3269 ton rocznie. Gdyby emisje były eliminowane, nie byłoby czego dalej ograniczać.
• Na stronie EPA o spalaniu odpadów komunalnych podano, że zagrożenia związane z emisjami rtęci i dioksyn doprowadziły do wprowadzenia regulacji MACT, a popioły po spalaniu mogą nadal stwarzać ryzyko dla środowiska i zdrowia.

Najtrafniejsze ujęcie byłoby więc takie, że zaawansowane technologie redukują emisje szkodliwych związków, ale ich nie eliminują całkowicie.

To zdanie jest niepoprawne, bo sugeruje, że kauczuk naturalny został niemal wyparty z użycia. Tymczasem wiarygodne źródła branżowe i rządowe pokazują coś odwrotnego: kauczuk naturalny nadal pozostaje kluczowym materiałem.

• USDA ARS podaje, że kauczuk naturalny i lateks naturalny są używane w około 50 000 produktów, a w wielu z nich są niezbędne, bo kauczuki syntetyczne nie mają wymaganych właściwości. USDA wskazuje też, że opony lotnicze są w 100% z kauczuku naturalnego, a nawet opony samochodowe są w 50% z kauczuku naturalnego.
• Japońskie stowarzyszenie producentów opon (JATMA) podaje, że typowa masa surowcowa opony to około 29% kauczuku naturalnego i 18% syntetycznego. To nie wygląda na materiał „prawie całkowicie zastąpiony”.
• Nawet w amerykańskim prawie federalnym zapisano, że synthetic rubber ... cannot be substituted for natural rubber.

Dodatkowo samo sformułowanie jest mylące terminologicznie: kauczuk naturalny jest rodzajem elastomeru, więc przeciwstawienie „elastomerów” i „kauczuku naturalnego” jest nieprecyzyjne. Jeśli autor miał na myśli elastomery syntetyczne, to i tak twierdzenie o „prawie całkowitym” zastąpieniu jest sprzeczne z danymi o współczesnym wykorzystaniu kauczuku naturalnego.

To zdanie miesza dwa różne systemy oznaczeń.

• Oficjalny standard ASTM D7611, będący następcą systemu SPI z 1988 r., stwierdza wprost, że Resin Identification Codes are used solely to identify the plastic resin used in a manufactured article i że praktyka dotyczy plastic manufactured articles.
• Oznaczenia dla metali (np. dla stali czy aluminium) funkcjonują w innym, odrębnym systemie identyfikacji materiałów opakowaniowych ustanowionym przez Komisję Europejską w decyzji 97/129/EC. Ta decyzja obejmuje różne grupy materiałów, w tym metale w Annex III.

Innymi słowy: późniejsze oznaczanie metali nie było rozszerzeniem tego samego kodu SPI/ASTM dla tworzyw sztucznych, lecz częścią osobnego systemu identyfikacji materiałów opakowaniowych.